مرگ و حيات الَّذِي خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَياةَ لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا . « 1 » او خداوندى است كه مرگ و حيات را آفريده براى آنكه شما را امتحان نمايد تا كدامتان نيكوكار تريد . اين آيه در كمال صراحت روشنگر اين حقيقت است كه مرگ و حيات دو امر وجودى هستند و خالق توانا به مشيّت حكيمانهء خود هر دو را با هم آفريده و از نعمت هستى برخوردارشان ساخته است . عن علىّ عليه السّلام : و اعلم انّ مالك الموت هو مالك الحياة و انّ الخالق هو المميت . « 2 » على عليه السّلام در نامه‌اى كه به حضرت مجتبى ( ع ) نوشته فرموده است : بدان مالك مرگ همان خدائى است كه مالك حيات است و آفريدگار ، همان كسى است كه مىميراند . عن ابى جعفر عليه السّلام قال : الحياة و الموت خلقان من خلق اللَّه فاذا جاء الموت فدخل في الانسان لم يدخل في شىء الّا و قد خرجت منه الحياة . « 3 » امام باقر عليه السّلام فرمود : حيات و مرگ ، دو مخلوق از آفريده‌هاى خدا هستند . موقعى كه مرگ فرا مىرسد و در آدمى راه مىيابد به هيچ يك از اعضاء و اجزاء بدن وارد نمىشود جز آنكه حيات از آن خارج مىگردد .

--> ( 1 ) سورهء 67 ، آيهء 2 ( 2 ) نهج البلاغه ، نامهء 31 ( 3 ) كافى ، جلد 3 ، صفحهء 259